Gespreksklimaat ontaardt in moddergooierij

Twee zwaartepunten dacht ik aan mijn klimaatburgemeesterschap te geven: Gespreksklimaat en Stadsklimaat. Het is nú al ontaard. In het verre Appeltern viel de appel tóch ver van de boom. En daar is geen woord Japans bij.

Wat wil het geval: een Japanse natuurvorser uit Okinawa ging eens micro-organismen bekijken. Een beetje als de legende van Jantje: “Jantje ging eens druiven plukken, o als áppelen zo groot.” Nou ja, in het gedicht van Hiëronymus van Alphen waren het pruimen, maar de druiven zijn zoet. Want het oog voor detail dat deze oosterse wijze aan de dag legde, werpt een vruchtbaar licht op een duister probleem: de naar adem happende sloot. Zeker in Gouda hebben sloten en vijvers het vaak zwaar, terwijl ze juist zo’n levendige verlevendiging leveren aan de levengevende belevingsomgeving. Ook daar is geen woord Japans bij.

En hoe kwamen deze micronautische inzichten helemaal naar de andere kant van de aardbol in Gouda terecht? In bolvorm! Ja, hoe kan het ook anders. Ze zien er uit als een aardappel, hebben de vorm van een oliebol, en hebben alleen nog wat slootwater nodig om volledig tot hun voorrecht te komen. Onderdeel worden van het Goudse oppervlaktewaterleven!

De World Mudballday, georganiseerd door Sjaak Willemstein die in Gouda bekend is via de appgroep van de Buurtvergroeners Gouda en zich bekwaamt onder de luisterrijke loofkroon De Duurzame Tuin, organiseerde de Nederlandse editie van dit jaarlijkse evenement op 8 augustus. Helemaal te Appeltern in het gelijknamige Bloemenpark. En Appeltern heeft meer dan appelbomen. Wat dat betreft gaat mijn voortuin al gelijk op met dit alleszins inspirerende modeltuinencomplex: een appeltje wedijvert voor mijn deur met een beuk en een conifeer om het zomerse zonlicht. En Bloemenpark Appeltern? Een heuse modeltuinencollectie! Ja, tal van tuinarchitecten hebben er hun hersenkwabben op uitgeknepen.  Alsof het de klei vol effectieve micro-organismen betreft, waaruit de bovenbedoelde vijverzuiverende slibverwerkende Japanse kleibollen bestaan.

Mijn achtertuin heeft, zoals eerdere edities van deze column al toonden, ook enige architectonische trekjes. Eigenlijk zelfs meer dan enkele Appelternse modeltuintjes die meervoudig ruimtegebruik en hoogteverschillen trachten te accenturen. Thermiek en zwaartekracht zijn immers essentieel in mijn energietuin-in-wording. De bedoeling is zoveel mogelijk koelte en warmte aan de elementen te onttrekken. Hierbij zijn wellicht de kleine micro-makkertjes te integreren in het schroefpalenexperiment, waar ik nog over zal berichten. De bedoeling daarvan is, warmtewisselaars in schroeffunderingen te integreren en daarmee een uitwisseling met mijn heipalen te realiseren. Maar je zou ze meteen als injectienaalden voor die bodemverbeteraars kunnen laten dubbelen. Ondertussen het regencirculatiesysteem, neerwaarts vanaf mijn balkon dus op zwaartekracht, laten dubbelen als ballenrolcircuit voor die aardappel-gelijkende oliebollen. Ballen draaien op zolder en ze sferisch rond laten worden in vijftien meter lange slingerbuizen. En ik kan vervolgens de sloot voor de deur als testvijver gebruiken voor deze waterverbeteraars. De Goudse grachten zijn het visionaire vergezicht.

Het mooie is: ik hoef zo geeneens op de World Mudballday van 8 augustus 2026 te wachten. Want een beter stadsklimaat begint bij mezelf. In plaats van moddergooien op de versteende stadsarchitectuur, kunnen we een gooi doen naar meest leefbare stad beneden zes meter onder zeeniveau. Moet lukken. Alleen Zuidplas zou ons kunnen evenaren. Ik help het ze hopen… zal het de klimaatburgemeester daar even vragen. Hij zit op de Stadsklimaat-Signalgroep van klimaatburgemeesters. Zoals je ook hier en daar een streekderby voor tegelwippen hebt, zouden we een soort grensgemeentelijke ballenbak kunnen houden. Bij tegelwippen gaat het om vergroenen op land, bijvoorbeeld grastegels en eendenkroosttegels terugleggen. Staat leuk bij je geveltuin. Bij vijverballen is het strijdperk de sliblaag op de bodem. Een welgemikte bal per vierkante meter volstaat. Goed mikken dus!

Maar de bal ligt even bij mij. Binnenkort geef ik een voorzet. En daar zal geen woord Japans bij zijn!
Klimaatburgemeester.Gouda@gmail.com